Sacit HOCAOĞLU’ndan: “Kısa Ķıssa” Muaviye soyu -5- ve Allah’ın evi

0

MUAVİYE VE SOYU -5 – (Emevî Şeytanının Tahribatı)
-Din istismarı ve siyasal çıkar için ve din adına kıssalar icat etme mûsibetinin öncüsü Emevî kralı Muaviye’dir.
Başkent yaptığı Şam’ı övmek maksadıyla uydurttuğu hadisler çok ünlüdür. Öyle ki Şam, Mekke ve Medine’den üstün görünür olmuştur.
Şam ile ilgili hadislerin hepsini sahabeden Ebu Hureyre uydurmuştur.
Muaviye, Ali hk.nda çirkin isnatlarda bulunmak üzere sahabe ve tabiûn’dan iki ekip görevlendirdi.
Bu ekiplere herkesin karşı çıkamıyacağı imkanları ve bağışlar sağladı.
Bu kişilerden sahabeden olanların arasında; Ebu Hu, Âmr İbn-ül As, Mugire Bin Şube ve Semüre Bin Cündep vardır.
Çok hızlı bir Ali düşmanı olan Âmr İbn-ül As ise hızlı bir Emevîci olan Buharî tarafından kayda geçirilen şu uğursuz sözü hadis diye rivayet etmiştir.
“Ebu Talib’in (Ali’nin babası ve Hz. Muhammed ‘ın amcası) ailesi benim dostlarım değildir; benim dostum Allah ve mü’minlerin salihleridir.”
Ebu Hureyre ise “Allah’ı tanık tutarak yemin ederim ki, Hz. Peygamberin benden sonra çıkacak bid’at dediği şeyi Ali çıkarmıştır.”
Ali hk.nda bu hayasız yalan Muaviye’ye ulaştırıldığında, Ebu Hureyre’ye büyük bir para bağışında bulunmuş, ardından da onu Medine Valiliği’ne getirmiştir.
İmam-ı Âzam, Ebu Hureyre’den çıkan hadisleri kabul etmiyordu. Yâni tek rivayetçisi olan hadisleri hükme esas almıyordu.
Yine sahabeden Semüre bin Cündeb’in yaptığı bu yalancılıklara bile taş çıkartacak bir imansızlık örneğidir. Muaviye bu kişiye 100.000 dirhem gibi büyük para vaad ederek, Bakara Suresi 204-205 âyetlerin Ali hk.nda indirildiğini söylemesini sağlamıştır.

ALLAH ‘IN EVİ
İslam, bütün yeryüzünü mabet, bütün meşru fiilleri ibadet ilan eden bir dindir.
Camilere dokunulmazlık sağlayan tâbir ” Allah’ın Evi” tâbiridir.
” Allah’ın Evi” sıfatını ancak yüce Tanrı verebilir. O, bu sıfatı bir tek mekâna vermiştir: Kâbe-Beytullah…
Bunun dışında hiçbir mekan için Allah’ın evi tabiri kullanılmaz, kullanılırsa küfür olur.
Bir defa, Allah’ın evi olmaz. Evi olan bir varlık Allah olmaz. Camiler birer secdegâhtır. Yâni Allah’a secde edilen yerdir. Bunun içindir ki Kur’an’da mâbet tâbiri geçmez. Mescit tâbiri geçer. Mescid, secdegâh demektir. Nerede secde ederseniz orası secdegâhtır.
(Kaynak: Prof.Yaşar Nuri Öztürk ” Maun Suresi” kitabı)

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu girin!
Lütfen adınızı buraya girin